Z dr. HUBERTEM PALUCHEM, świeżo upieczonym profesorem nadzwyczajnym Gnieźnieńskiej Szkoły Wyższej MILENIUM, dziekanem wydziału zamiejscowego w Wągrowcu, rozmawia Jerzy Mianowski.

Jak zostaje się profesorem?
- Są dwie drogi do tego tytułu: pierwsza poprzez doktorat i habilitację, a druga wiedzie poprzez powołanie pracownika naukowo-dydaktycznego posiadającego minimum stopień doktora na stanowisko profesora nadzwyczajnego przez rektora danej uczelni. Ta druga droga nie zwalnia z pracy naukowej i kolejnym etapem do uzyskania profesury od Prezydenta RP jest habilitacja, która prowadzi do tytułu profesora zwyczajnego.

Trochę to skomplikowanie brzmi, ale droga do profesury chyba nie prowadzi krętymi ścieżkami?
- Ależ skąd. W jednym i drugim przypadku trzeba wykazać się przede wszystkim odpowiednim dorobkiem naukowym.
Który więc tytuł ma wyższą rangę: profesor czy profesor nadzwyczajny?
- Oczywiście, że tytuł profesora, który ostatecznie nadaje Prezydent RP i dzięki któremu rektor każdej uczelni może zatrudnić pracownika naukowego na stanowisku profesora zwyczajnego.
Czyżby obie drogi do tytułu profesora miały tą samą wagę?
- Nie, waga ich jest zróżnicowana, ale tylko u nas, w Polsce. Na uczelniach zachodnich nie występują oba tytuły, a tylko jeden: profesor. W Stanach Zjednoczonych po tytule doktora otrzymuje się tytuł profesora, a więc tamtejsza kadra naukowa nie posiada habilitacji. Z tego powodu w Polsce amerykański profesor traktowany jest tylko jako doktor.
Zatem w Polsce jest trudniej otrzymać tytuł profesora niż na zachodzie?
- Zgadza się, w naszym kraju ścieżka do tego tytułu jest bardzo trudna i o wiele dłuższa.
Z tego wynikałoby, że amerykański profesor jest mniej mądrzejszy od polskiego naukowca?
- Nie, tak nie możemy podchodzić do sprawy, bo w jednym i drugim kraju obaj naukowcy posiadają określony zasób wiedzy i naukowy dorobek, który nie koniecznie musi być tożsamy. Faktem jest, że na zachodzie profesorem może zostać bardzo młody człowiek, zaś u nas dochodzenie do tego tytułu trwa bardzo długo z uwagi chociażby na konieczność uzyskania habilitacji po doktoracie.
Czym sobie Pan zasłużył na profesurę?
- O to trzeba się zapytać rektora, ale na pewno podstawą był mój międzynarodowy dorobek naukowy: publikacje obcojęzyczne, współpraca z zagranicznymi uczelniami, wyjazdy szkoleniowe w ramach programu Erasmus na uczelnie do Holandii, Czech, Austrii, Szwajcarii. Dwa moje aktualne projekty dotyczą usług szkoleniowych i edukacyjnych na poziomie szkolnictwa wyższego w Polsce i Szwajcarii. Po doktoracie opublikowałem książkę poświęconą nieprofesjonalnemu rynkowi usług szkoleniowych w Polsce. Rektor wziął pod uwagę opracowywaną przeze mnie prace habilitacyjną, której obszar tematyczny dotyczy jakości usług szkoleniowych i edukacyjnych na poziomie szkolnictwa wyższego. Nie ukrywam, że zamierzam ją ukończyć 2013 r. i bronić na uczelni w Szwajcarii, dlatego będzie napisana w języku niemieckim. Nadto wypełniam obowiązki dziekana wydziału zamiejscowego Gnieźnieńskiej Szkoły Wyższej w Wągrowcu, co rektor bardzo pozytywnie ocenia. Współtworzyłem też Wągrowiecki Uniwersytet Trzeciego Wieku i uczestniczyłem w wielu projektach społecznych. Wpłynęło również szereg międzynarodowych referencji, które rektor wziął pod uwagę z takich uczelni jak m. in.: Walden University Minneapolis, Minnesota USA czy University of La Verne, California USA.
Czym jest ta profesura dla młodego naukowca z Wągrowca?
- Traktuję ją jako duże wyróżnienie, bo przecież dziekanem jestem niespełna dwa lata, a tytuły otrzymało tylko dwóch doktorów na ponad 80 pracujących w Milenium. Awans na wewnętrzne stanowisko profesora niewątpliwie jest wielkim moim zawodowym sukcesem. Każdy taki etap na mojej indywidualnej ścieżce kariery traktuję jako początek nowej drogi do kolejnego celu.
Dziękuję za rozmowę.

Dr HUBERT PALUCH, prof. nadzw. GSW Milenium - tytułu doktora nauk ekonomicznych w dyscyplinie nauki o zarządzaniu, specjalność marketing usług otrzymał w 2007 r. na Uniwersytecie Ekonomicznym w Poznaniu, gdzie obronił dysertację pt. „Zarządzanie przez jakość na rynku niepublicznych usług szkoleniowych”, której promotorem był prof. zw. dr hab. Kazimierz Rogoziński. W latach 2004 - 2007 był doktorantem na Uniwersytecie Ekonomicznym w Poznaniu.
Doświadczenie zawodowe:
Od 2007 do 2010 r. pełnomocnik kanclerza ds. marketingu i systemu zarządzania jakością oraz wykładowca w Poznańskiej Wyższej Szkole Biznesu (i Języków Obcych). Jednocześnie był pełnomocnikiem dyrektora ds. marketingu w Studium Języków Obcych przy Fundacji UAM.
Od 2010 r. dziekan Wydziału Zamiejscowego w Wągrowcu GSW Milenium oraz wykładowca (wizerunek małej firmy, obsługa klienta, przedsiębiorczość w oświacie, strategie marketingowe, systemy motywacyjne, zarządzanie jakością).
W latach 2007 - 2012 trener biznesu (szkolenia finansowane z EFS) w Centrum Doradztwa Unijnego CDU DGE Bruxelles. Od 2008 do 2010 r. zastępca dyrektora w Innovating Management Institut oraz członek Edidorial Board w Global Management Institut. Od 2010 r. członek Editorial Board Global Partnership Management Institute.
W latach 2009 - 2011ekspert ds. rynku usług szkoleniowych w projekcie Politechniki Poznańskiej - FORESIGHT „SIECI GOSPODARCZE WIELKOPOLSKI” - Scenariusze transformacji wiedzy wspierające innowacyjną gospodarkę.

(Fot. Leszek Łukasik)