Raport wykonany przez Ośrodek Rozwoju Edukacji na zlecenie MEN, a dotyczący funkcjonowania dyrektorów szkół, jest bardzo nieprzychylny dla tych ostatnich. Za największe negatywy w ich pracy uznano wielokadencyjność, wcześniejsze zatrudnienie w placówkach, którymi obecnie kierują (zatem i specyficzne zależności między zwierzchnikiem a gronem pedagogicznym), brak menedżerskiego wykształcenia oraz nieformalne układy z organami prowadzącymi ich szkoły.

Ministerstwo ma plan rozwiązań legislacyjnych, które mają pozwalać na zostanie dyrektorem pod kilkoma warunkami. M.in.: brak wcześniejszej kariery pedagogicznej w danej placówce, zawieszenie na okres zatrudnienia w tej funkcji przywilejów z Karty Nauczyciela, obowiązek ukończenia studiów menedżerskich i maksymalną długość umowy na dwie kadencje. Oczywiście ta wizja wzbudziła powszechne oburzenie wśród samych zainteresowanych, wspiera ich również ZNP. Co ciekawe, szeregowi nauczyciele w większości popierają powyższy projekt (w internetowych komentarzach roi się od „prywatnych folwarków” i opisów traktowania podwładnych gorzej niż uczącej się młodzieży). Prawnicy także są za, ale przewidują ostry i jednogłośny sprzeciw szkolnych dyrekcji. Osobiście uważam, że będzie po staremu, ewentualnie przeforsuje się jedynie kilka czysto kosmetycznych zmian w przepisach by zaistniało w społeczeństwie wrażenie postępu i reform.
W roku bieżącym padnie rekord szkół, które padną. Kilkaset placówek zostanie zlikwidowanych nie tylko na wsiach i w małych miasteczkach, ale również na terenach dużych aglomeracji. Wpływ ma na to ciężka sytuacja finansowa gmin, rządowa niemoc w kwestii pomocy oraz niż demograficzny. Na to ostatnie wpływu oczywiście nie mamy (chociaż... Szanowni panowie i drogie panie - apeluję o intensywne spółkowanie! *), ale dwa poprzednie można by próbować zmienić. To jednak wymaga nachylenia się nad problemem sztywnych od wykrochmalonych kołnierzyków karków naszych decydentów. A z tym już gorzej.
Widocznie rządzący wzięli sobie do serca maksymę „”Taka będzie Rzeczpospolita, jakie jej młodzieży chowanie”, a że nie zależy im na specjalnie światłych obywatelach (tacy potrafią dostrzec machinacje władz, a nawet - o zgrozo - zaprotestować), więc rezygnują po cichu z wszystkiego. Z jakości nauczania - już dawno. Teraz nieco zejdą z poziomem powszechności i komfortu uczniów oraz wychowawców. Oświata od lat targana oderwanymi od realiów pomysłami urzędników marnieje w coraz szybszym tempie. Owoce widać choćby po ostatnich dwóch sondach telewizyjnych. W jednej ankietowani nie potrafili odróżnić homo sapiens od homoseksualisty (czy to w ogóle kogoś przeraża?), w drugiej ciężko radzili sobie ze skojarzeniem i powiązaniem z czymkolwiek 30 rocznicy wydarzeń grudniowych.

* Dziś, wg niektórych opcji politycznych, to wręcz patriotyczny obowiązek. Szczególnie tych zaciągających się helem. Swoją drogą to ciekawe, że środowiska podchodzące z tak dużą abominacją i rezerwą do spraw seksualności, gotowe są złożyć swe ideały na ołtarzu walki o naród. Żeby tak jeszcze z podobną energią dbali o jego mentalny progres...