Zachodni świat żyje obecnie walką milionów zwykłych ludzi z zakusami decydentów Ameryki i Europy na obywatelskie wolności. Kontrowersyjna ustawa SOPA (Stop Online Piracy Act), którą chce przeforsować rząd USA, pozwalałaby Departamentowi Sprawiedliwości i właścicielom praw autorskich na sądowe postępowania przeciw stronom internetowym oskarżonym o łamanie lub pozwalanie na łamanie praw autorskich. Kolejny prawny projekt, PIPA (Protect IP Act), ma wyżej wymienionym dać dodatkowe narzędzia blokowania „zbójeckich” miejsc w sieci. Oczywiście definiowanie i określanie internetowego zła należałoby do państwa, stąd wiele wątpliwości organizacji pozarządowych i świadomych swoich praw obywateli.

Sprzeciw był tak duży, że w chwili obecnej oba projekty upadły. Do eskalacji sieciowej wojny doszło po zamknięciu popularnego portalu Megaupload (służącego do wymiany plików) i aresztowaniu jego szefostwa. Wtedy to hakerska grupa Anonymous w odwecie uderzyła i zablokowała m.in. strony FBI, justice.gov, universalmusic.com, rria.org i mpaa.org.Tam się udało powstrzymać zagrożenie, tymczasem my kręcimy sobie podobny stryczek. Polska zamierza podpisać pod koniec stycznia umowę zwaną ACTA (Anti-Counterfeiting Trade Agreement), która ma chronić własność intelektualną. W teorii wszystko brzmi pięknie, bo podobno: „podpisanie i ratyfikacja ACTA pozwoli na zachowanie konkurencyjności europejskich przedsiębiorców oraz pozytywnie wpłynie na zatrudnienie w UE i relacje handlowe z państwami trzecimi”. Tylko kto w to wierzy? A może jeszcze dzięki temu kryzys nas nie dopadnie? Tak naprawdę władze otrzymują potężne narzędzie do cenzury internetu, który skupia wiele działań opozycyjnych. Walka z piractwem w takiej formule (i opcjach, jakie daje ACTA) jest tutaj zwykłym kamuflażem do inwigilacji społeczeństwa i blokowaniu niewygodnych dla rządów treści. Tym bardziej, że sieć od dawna służy do organizowania się przeciwko autorytarnym posunięciom władz. Ustawa ta jednak nie dotyczy tylko internetu. Będą też konsekwencje w innych dziedzinach, ponieważ restrykcje uderzą w powszechny dostęp do niedrogich produktów ratujących życie i zdrowie. Ktoś jest jeszcze na tyle naiwny, by sądzić, że żyjemy w państwie demokratycznym?