Rycerskość, mobilizacja w obliczu klęski, bigos, flaki, kiszone ogórki i... obciach są naszą cechą narodową. To, oczywiście wielkie uproszczenie, ale coś w tym jest. Obciach towarzyszy nam wszędzie i zawsze. Nasi rodacy, którzy pobyli już trochę zagranicą i nasiąkli tamtymi cechami, po przekroczeniu granicy widzą obciach. Rzecz, która przysłania nowe drogi, nazwy miast i wsi, tablice z nazwami zabytków. Obciach ma wymiar A4 lub większy i informuje przyjezdnego, że wjechał właśnie do hurtowni materiałów lub produktów spożywczych, że napotkał na swojej drodze jaja wiejskie lub ziemniaki, albo gabinet masażu wszelakiego lub change money.

Obciach ma wymiar gminny, powiatowy i metropolitalny. Realizowany jest zarówno przez miejscowego macho, ze złotym finglem na małym palcu i kilogramem złota na szyi. Może być w wykonaniu notabla, który nie widzi nic niestosownego w jeździe „po kielichu”. Może być też udziałem minister Muchy, która odpowiada za sport, a która zapytała się: kto wybierał drużyny do rozegrania „Superpucharu Polski”? Obciach nakazał wskazać byłego posła, który zasłynął tym, że był tak pijany, że wsiadł do cudzego samochodu, wskazać na dyrektora funduszu ochrony środowiska, a przez przypadek jego żona dostała dotację z funduszy unijnych. Obciach każe politykom wypowiadać się o duszy zmarłych poetów-Noblistów, wyznacza role „patriotów-Polaków”, pozwolił, w jednym punkcie na wągrowieckim rynku pozbawić mnie przyjemności skonsumowania nóżki z kurczaka, bo akurat pasowało mi wcisnąć skrzydełko z przypadłościami. Jest to - jak widzicie - zjawisko wszechobecne, jak szeleszczące dresy, białe skarpetki i bluzy z kapturem, mówienie co chwila „no nie”, błędy ortograficzne we wpisach komentarzy do naszych artykułów, kreowanie „znajomych Królika”, sadzanie dziennikarzy na ławach oskarżonych i pozytywki na cmentarzach. Jeszcze nie wiadomo, co zasłuży na tytuł „Obciachu Roku”, ale zapewniam, że będzie z czego wybierać. Wszakże przed nami 10 kwietnia, EURO 2012, przymiarki do list kandydatów do Europarlamentu, jesteśmy w trakcie obciachu z lekami, aptekami i lekarzami. Pojawią się kolejne dziury w drogach, zmianie ulegać będą rozkłady jazdy, likwidowane będą szkoły i przedszkola. O resztę postaramy się razem i z osobna, bo obciach tak zrósł się z obywatelem i nie ma takiej przychodni, która leczyłaby z powodu jego odstawienia. W Poznaniu, któremu marzyło się być Europejską Stolicą Kultury nie ogłoszono jeszcze wyników konkursów w dziedzinie kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, dzięki czemu organizacje pozarządowe nie wiedzą, czy będą miały pieniądze na czynsz i działalność merytoryczną. A kontenery socjalne, do których dyrektor Pucek chciał zapakować „margines” zostały zakwestionowane przez nadzór budowlany.
Ale kiedy wszelaki obciach zmieść, okaże się z pewnością, że żyjemy wśród przyjaznych ludzi, zajmujemy się pożytecznymi rzeczami, a człowiek człowiekowi...