Czy Wągrowiec powinien obchodzić swoje 630 urodziny? A bo ja wiem! Aż dziw bierze, jak wiele osób nie pamięta, iż zaledwie cztery lata temu obchodziliśmy 625 -lecie! I trzeba przyznać, że było ono wyjątkowo huczne! Przez cały rok podejmowano najróżniejsze działania pod tym hasłem, a jubileusz zwieńczyły sesja popularnonaukowa i uroczystości kościelne.

Przy okazji ukazało się kilka ciekawych wydawnictw oraz okolicznościowe pamiątki. Zasada, że im więcej, tym taniej, sprawiła, że do dziś można kupić niektóre z nich w naszym muzeum, a także w księgarniach. Najwidoczniej w myśl tej samej zasady wybito również medal z datowaniem „lecia”, który przez kilka następnych lat bywał wręczany jako szczególne wyróżnienie miejskie, przy najróżniejszych okazjach. Kiedy coraz więcej czasu mijało od grudnia 2006, wyróżnienie medalem zdawało się budzić pewne wątpliwości, a niekiedy nawet nutkę współczucia dla obdarowanego. Można uznać, że wtedy zbyt pochopnie podjęto decyzję o świętowaniu z pompą rocznicy, której ilość lat liczona była w niepełnych dziesiątkach. Choć z drugiej strony należy zauważyć, że cyfry 625 są znacznie atrakcyjniejsze wizualnie, niż 630. Pozwalam sobie nieco żartować, ale tak na serio to nie jestem przekonana, aby warto było w jakiś szczególny sposób czcić tegoroczny jubileusz, skoro echa poprzedniego jeszcze tak do końca nie umilkły.
Szkoda, że jak na razie słychać dyskusje i sondy na temat tego „jak?” uczcić jubileusz, a nie „w jakim celu?”. Myślę, że „jak?” najlepiej wiedzą ci wszyscy, którzy i bez okoliczności rocznicowych zajmują się upowszechnianiem wiedzy z historii miasta. Myślę tu o muzeum, a także bibliotekach, domu kultury, szkołach i prasie regionalnej. Tylko żal ściska me serce, że mimo tych wszystkich działań wiedza o historii Wągrowca wśród jego mieszkańców ciągle pozostawia wiele do życzenia. I proszę się nie gniewać, ale wiem co piszę! Jakoś nie za bardzo wierzę, że kolejne fetowanie może ten stan rzeczy zmienić! Na dodatek czytam tu i ówdzie, tudzież słyszę, że w tym roku przypada 630-lecie nadania praw miejskich! O zgrozo! Każdy, komu bliskie są dzieje Wągrowca wie, że to nieprawda! Bo przecież, tak naprawdę nikt nie wie, kiedy te prawa zostały nadane. Pochodzący z 22 grudnia 1381 roku dokument, dotyczący uposażenia proboszcza parafii farnej, jest pierwszym, w którym pisze się o Wągrowcu jako o mieście! A jak z tego wynika, musiało ono już wcześniej istnieć. Dość to zagmatwane, ale przestrzegałabym dziennikarzy przed „wciskaniem” publicznie tej słynnej daty jako daty uzyskania praw miejskich. A nuż nasi archeolodzy znajdą przypadkiem dokument, z którego dowiemy się, że miasto jest starsze o dekadę?
Zastanawiam się, co właściwie chcą osiągnąć Ci, którzy krzyczą głośno, że „zapomniano o rocznicy miasta”? No, bo jakoś nie słyszę czemu miałyby służyć te obchody? Nie chodzi chyba, nie daj Boże, o kolejne okolicznościowe medale czy gadżety, które kolejne pięć lat się nie rozejdą? Obchody dla obchodów? Naprawdę, nie bardzo rozumiem! Tym bardziej, że Wągrowiec co roku akcentuje swoje „lecia” podczas lipcowych imienin patrona miasta. Zaś organizowany od lat Festyn Cysterski wydaje się jedną z najbardziej popularnych form przybliżania historii i dziejów rodzinnego miasta księdza Jakuba Wujka, o którego przypadającej w tym roku 480 rocznicy urodzin, w ferworze walki jubileuszowej, zdaje się zupełnie zapomniano.